రాసలీల

మధురోహలతో మనసు
వేణువై పాడదా..
మమత పొంగు నీ మనసు
వెన్నలా కరుగదా..

నేనే నీలుడ.. నీవే నా నీలవేణి..
నే గోపాలుడ.. నీవే నా గొల్లభామ..

అరవిరిసిన అందమంత
వెన్నెలలై కురియదా..
తనువణువూ తపన తీరి
మల్లియలా మురియదా..

మక్కువతో నా మేను
ఆకసమై పొంగదా..
సిగ్గులతో నీ మేను
చుక్కలలా చిందదా..

రాసలీల

నిండు పున్నమి రేయి
నిను పిలిచె రావోయి.
నీలమోహన స్వామి
నీ మురళి రవమేది?

రాసలీలలు వేయి
ఆపలేవా స్వామి?
రాధ మది నీదోయి
కోపమేలర స్వామి?

రతికేళి కాంక్షతో
చెంత చేరినదాన్ని
పదివేలు కలరని
అలుసు చూపెదవేమి?

రాసలీల

వలదు వలదన్నా వినక
నా పాదమంటేవు..
ఎంత జాణోయమ్మ
ఈ సత్యభామని
లోకమంతా నన్ను ఆడిపొసేను.

ఎవరికీ తెలియదిది
నేను నీ దాసినని
నీవె నా రేడువని.

పసుపు పారాణిలా
మన ప్రేమ పండెనని.

రాసలీల

మురళీ రవం వినిపించి వినిపించి
మనస్సులో సెగలు రేపుతావెందుకు?

ముందేమో దూరంగా ఉన్నావు.
ఇప్పుడీ సవితిని పెదాలనిడుకుని
నా మనస్సును రగిలిస్తున్నావు.

ఎప్పుడూ మధురంగా కల్లలాడి మైమరిపిస్తావు.
ఎంత కొంటెవాడివి కన్నయ్యా!

రాసలీల

ముఖమలా తిప్పి కూర్చున్నావేం రాధికా?
మనోవేదన ఏంటో చెప్పవా?

నీ హృదయ తాపం నన్ను వేదిస్తోంది.
మరింత వేదించనీయకేం..

బాహ్య ప్రపంచాన్ని మర్చిపో..
కౌగిలిలో బందీవైపో.
కళ్ళల్లో కాపురముండు.
అధర సుధలు చిలికించు.

నా జీవితాన్ని ఒడ్డుకు చేర్చి రక్షించు.